Spørsmål

Geir Jørgensen (R): Korleis forheld departementet seg til ein økosystembasert tilnærming, og ein fleirbestandsforvaltning i krillfisket i Antarktis, der den store variasjonen i rekrutteringa til krillbestanden frå år til år og behova til kval, sel og pingvin blir rekna inn i fangstgrensene, og har regjeringa planar om å leggje fram ei sak for Stortinget om dette?

Begrunnelse

I svaret på Dokument nr. 15:3644 (2025-2026) grunngav statsråden krillfisket med storleiken på bestanden. Ho viste til mellom 350 og 500 millionar tonn krill rundt Antarktis, og under fem millionar tonn i området der fisket går føre seg.

Eit årleg biomassetal er eit augneblinksbilete, og krillrekrutteringa svingar kraftig frå år til år. Forsking viser at biomassen i dårlege krillår kan liggje under ti prosent av snittet over tid, og at det ofte berre kjem ein eller to sterke årsklassar per tiår.

Fangstgrensene i CCAMLR byggjer på ein fast uttaksrate, rekna ut frå tokt i 2000 og 2019. Grensene blir ikkje justerte ned når bestanden er låg.

Kval, sel og pingvin lever lenge og får få ungar. Dei treng krill i det området og det året dei skal føre fram avkom. Ein studie frå Antarktishalvøya fann at 86 prosent av knølkvalhoene var drektige etter eit godt krillår, mot 29 prosent etter eit dårleg. Krill er ein nøkkelart i økosystemet, og ein essensiell kopling i næringsnettet.

Fisket er samstundes sterkt konsentrert, og alle dyrebestander som er avhengige av krillen oppsøker dei same store konsentrasjonene der det er rasjonelt å beite. I 2025 vart 359 266 tonn teke i delområde 48.1. Det er meir enn dobbelt så mykje som grensa på 155 000 tonn, som gjaldt fram til 2024.

Noreg har lovfesta ei økosystembasert tilnærming i havressurslova § 7. I stortingsmeldinga om norsk politikk i Antarktis frå 2015 kalla regjeringa krill ein nøkkelart. Leiinga ved Havforskingsinstituttet skreiv i februar 2026 at Noreg i større grad må ta i bruk fleirbestandsforvaltning, der artane blir sett i samanheng.

Svar

Svaret er ennå ikke tilgjengelig