Ein representant som ønskjer å rette ein interpellasjon til regjeringa eller ein regjeringsmedlem, skal levere interpellasjonen skriftleg til presidentskapet gjennom stortingsadministrasjonen. Interpellasjonen skal vere kort. Presidenten bør avvise interpellasjonen om

1. noko som fell utanfor ansvarsområdet til regjeringa,

2. saker som er til behandling i komiteane,

3. saker som det er lagt fram innstilling om, men som enno ikkje er behandla av Stortinget,

4. saker som det alt er innlevert interpellasjon eller spørsmål til spørjetimen om, og som det enno ikkje er gjeve svar på.

Det er ikkje grunn til å avvise ein interpellasjon etter bokstav b eller c at interpellasjonen gjeld noko som er teke opp i eit enkeltframlegg i ei meir omfattande sak.

Presidentene kan også gripe inn mot formuleringar som er nemnde i § 55 fjerde ledd. Dersom interpellasjonen blir godteken, gjev presidenten melding om han til vedkomande regjeringsmedlem.

Det skal svarast på interpellasjonen i Stortinget så snart som råd og seinast ein månad etter at interpellasjonen vart send til regjeringa, dersom ikkje presidentskapet samtykkjer i at det blir svart på eit seinare tidspunkt. Den tida Stortinget ikkje er samla om sommaren, skal ikkje reknast med i fristen.

Ved behandlinga i Stortinget får først interpellanten ordet i høgst fem minutt til å forklare innhaldet i interpellasjonen. Dersom ein regjeringsmedlem erklærer at det ikkje vil bli gjeve noko svar på interpellasjonen, er forhandlingane slutt med det.

Dersom det blir gjeve svar på interpellasjonen, har den regjeringsmedlemen som svarer, ei taletid på inntil fem minutt. Statsministeren og andre statsrådar som har sakleg tilknyting til interpellasjonen, kan også svare, med same taletid.

I den debatten som følgjer, har først interpellanten og så regjeringsmedlemen rett til eitt innlegg kvar, på inntil tre minutt. Deretter kan andre representantar få ordet éin gong kvar, med taletid på inntil fem minutt. Til slutt har interpellanten og regjeringsmedlemen rett til eitt innlegg på inntil tre minutt kvar.

Behandlinga av interpellasjonen må ikkje vare lenger enn éin time og 30 minutt. Den taletida som eventuelt er nytta av statsministeren og andre statsrådar enn den som interpellasjonen er retta til, tel ikkje med.

Det kan ikkje setjast fram framlegg i samband med behandlinga av ein interpellasjon.

Spørsmål som gjeld arbeidet i Stortinget, eller vedtak som presidentskapet gjer, skal leverast skriftleg til stortingspresidenten. Spørsmålet skal vere kort. Svaret bør gjevast så snart som mogleg etter at spørsmålet er levert inn.

Når spørsmålet blir behandla, har spørjaren lov til å grunngje det nærare i inntil fem minutt. Den medlemen av presidentskapet som svarer på spørsmålet, har den same taletida, men med samtykke frå Stortinget kan presidenten gje vedkomande høve til å tale i inntil ti minutt. Dersom vedkomande medlem av presidentskapet kunngjer at det ikkje vil bli gjeve noko svar på spørsmålet, er saka dermed ferdig.

Dersom det blir gjeve svar på spørsmålet, har spørjaren og medlemen av presidentskapet rett til å få ordet endå ein gong til innlegg på inntil tre minutt. Spørjaren har då høve til å stille eit kort tilleggsspørsmål. Ein kan ikkje setje fram framlegg i samband med eit slikt spørsmål. Ingen andre må ha ordet.

Ved innleiinga av behandlinga av eit spørsmål etter første til tredje ledd kan forsamlinga vedta at også andre representantar enn den som har stilt spørsmålet, kan få ordet éin gong til i inntil tre minutt, etter det første innlegget av medlemen av presidentskapet. Til slutt kan spørjaren og den som har svart, få ordet éin gong til. Elles gjeld det som er fastsett i første til tredje ledd.

Ein representant som ønskjer å få skriftleg svar på eit spørsmål til ein regjeringsmedlem, skal levere spørsmålet til stortingspresidenten gjennom stortingsadministrasjonen, med påskrift om at ein ber om skriftleg svar. Spørsmålet skal være kort, men kan i tillegg utdjupast med inntil 2500 teikn.

Presidenten bør avvise spørsmål om noko som fell utanfor ansvarsområdet til regjeringa, og kan gripe inn mot formuleringar som er nemnde i § 55 tredje ledd. Presidenten sender spørsmålet over til vedkomande regjeringsmedlem, som kan nekte å svare på spørsmålet.

I éi kalenderveke kan ein representant stille til saman inntil to spørsmål der det blir bede om skriftleg svar. Spørsmål der det blir bede om skriftleg svar, kan ikkje stillast i juli månad.

Innan seks kvardagar etter at spørsmålet vart sendt over frå Stortinget, skal ein regjeringsmedlem gje skriftleg svar på spørsmålet til stortingspresidenten gjennom stortingsadministrasjonen eller melde skriftleg kvifor det ikkje blir svart på spørsmålet innan fristen, og i tilfelle når det vil bli svart, eller at det ikkje vil bli svart på spørsmålet. Svaret bør til vanleg ikkje vere lengre enn 5000 teikn. Stortingsadministrasjonen sender svaret vidare til spørjaren og syter for at spørsmål og svar blir prenta i Stortingsforhandlinger.

Stortinget har til vanleg spørjetime kvar onsdag kl. 10.00, først munnleg spørjetime, deretter ordinær spørjetime. Presidentskapet kan avgjere at det ei veke ikkje skal haldast munnleg spørjetime eller ordinær spørjetime. I særskilde tilfelle kan presidentskapet avgjere at munnleg spørjetime eller ordinær spørjetime skal haldast på eit anna tidspunkt.

I den munnlege spørjetimen svarer regjeringsmedlemer på spørsmål som representantane stiller munnleg. Seinast måndag kl. 11.00 melder statsministeren til stortingspresidenten kva for nokre regjeringsmedlemer som vil delta i den munnlege spørjetimen same veka, og presidenten gjer representantane kjende med dette.

Representantane kan stille korte spørsmål, avgrensa til to minutt, til ein av dei regjeringsmedlemene som er til stades.

Representantar som ønskjer å stille spørsmål, bør melde frå om det på førehand til presidenten gjennom stortingsadministrasjonen. Presidenten avgjer kva for nokre representantar som kan stille spørsmål, og i kva rekkjefølgje.

Regjeringsmedlemene kan nekte å svare på spørsmål. Taletida for det første svaret frå regjeringsmedlemen etter eit hovudspørsmål er to minutt, elles er taletida eitt minutt. Etter svaret har spørjaren rett til å få ordet på nytt. Presidenten kan gje andre representantar ordet om den saka som vart teken opp i spørsmålet. Ein regjeringsmedlem har rett til å få ordet etter kvart innlegg frå ein representant, elles kan presidenten også gje ordet til andre regjeringsmedlemmer.

Presidenten avgjer når ein munnleg spørjetime skal slutte.

I den ordinære spørjetimen svarer regjeringsmedlemer på spørsmål som representantane har levert inn skriftleg til stortingspresidenten gjennom stortingsadministrasjonen. Spørsmålet skal vere kort. Ein representant kan stille eitt spørsmål i ein ordinær spørjetime. Dersom eit spørsmål må utsetjast som følgje av at ein statsråd er bortreist, kan representanten stille to spørsmål i neste spørjetime. Spørsmål til ein spørjetime må innleverast seinast kl. 14.00 siste torsdag før spørjetimen. Dersom torsdagen er ein høgtidsdag, er innleveringsfristen kl. 14.00 den siste kvardagen før torsdagen.

Presidenten bør avvise spørsmål til spørjetimen om noko som fell utanfor ansvarsområdet til regjeringa, og om saker som det alt er levert inn interpellasjon eller spørsmål til spørjetimen om, og som det enno ikkje er svart på. Dessutan kan presidenten gripe inn mot slike formuleringar som er nemnde i § 55 tredje ledd. Presidenten sender spørsmåla over til vedkomande regjeringsmedlemer. Spørsmåla blir offentleggjorde gjennom stortingsadministrasjonen. Regjeringsmedlemen kan nekte å svare på eit spørsmål.

Dei spørsmåla som skal opp i spørjetimen, skal gjerast tilgjengelege for representantane før spørjetimen tek til. Spørjarane får ordet etter tur, og utan å grunngje spørsmålet ber dei statsråden om å svare på det. Dersom spørjaren ikkje er til stades, kan ein annan representant ta opp spørsmålet. Dersom det ikkje skjer, reknar ein spørsmålet som bortfalle.

Svaret frå statsråden i spørjetimen bør ikkje vare lenger enn tre minutt. Etter at statsråden har svart, kan spørjaren og statsråden få ordet endå to gonger kvar til korte merknader, avgrensa til eitt minutt, om den saka som er teken opp i spørsmålet. Spørjaren har i den samanhengen høve til å stille korte tilleggsspørsmål. I innleiinga av spørjetimen kan presidenten avgjere at spørjaren og statsråden kan få ordet berre éin gong kvar etter at statsråden har svart, dersom presidenten meiner at det er nødvendig for at sakene på dagsordenen kan bli behandla i løpet av møtet.

Ein representant som ønskjer å be om innsyn i dokumenta hjå regjeringa eller forvaltinga, kan levere oppmodinga skriftleg til stortingspresidenten gjennom stortingsadministrasjonen. Presidenten sender oppmodinga over til den ansvarlege regjeringsmedlemen, som snarast og seinast innan tre arbeidsdagar anten skal utlevere dokumentet eller melde skriftleg kvifor det ikkje er utlevert innan fristen, og i tilfelle når det blir utlevert, eller kvifor det ikkje vil bli utlevert.

I vurderinga si skal regjeringsmedlemen leggje vekt på den særstillinga representantane har, og det informasjonsbehovet dei har.

Regjeringsmedlemen kan avslå oppmodinga i den grad det etter offentleglova gjeld teierett for dokumentet.