Så snart komiteane er oppnemnde, kjem kvar enkelt av dei saman og vel leiar, første nestleiar og andre nestleiar. Det skal straks sendast melding om vala til Stortinget. Det skal haldast nytt val kvart år i valperioden så snart det lèt seg gjere etter at Stortinget har konstituert seg.

Leiaren i komiteen kallar saman til møte og leier forhandlingane i komitémøta. Dersom leiaren har forfall, tek første nestleiar over desse oppgåvene. Dersom også første nestleiar har forfall, er det andre nestleiar som tek over desse oppgåvene.

Medlemene har den same plikta til å møte i komiteen som dei har til å møte i Stortinget. Forfall skal meldast til leiaren.

Komiteane kan etter grunngjeven søknad få samtykke frå presidentskapet til å nytte lønt arbeidshjelp.

Ein vararepresentant som blir innkalla for ein representant, går inn som medlem av den komiteen representanten sit i, dersom presidentskapet ikkje vedtek noko anna. Det er likevel særskilde reglar for valkomiteen, den utvida utanriks- og forsvarskomiteen og Europautvalet, jf. §§ 10, 16 og 17.

Dersom ein komitémedlem har forfall til ei komitésamling når Stortinget ikkje er samla, og leiaren i komiteen meiner at forfallet kan godkjennast, kan leiaren kalle inn vararepresentanten for komitémedlemen. Det same gjeld ved forfall til komitésamling når Stortinget er samla, men ikkje har møte, og det ikkje har vore råd å søkje Stortinget om permisjon. § 5 andre punktum gjeld tilsvarande.

Etter framlegg frå presidenten fordeler Stortinget alle saker som krev komitéførebuing, til dei faste komiteane. Til vanleg skal alle saker som ein komité skal førebu, fordelast etter saksfordelinga fastsett i § 14. Etter framlegg frå presidentskapet kan Stortinget gjere unntak for dette når praktiske grunnar tilseier det.

Stortinget kan vedta at ei sak først skal behandlast av ein komité, og at utkastet til innstilling frå denne komiteen deretter blir lagt fram for ein annan komité til fråsegn før det blir lagt fram innstilling. Stortinget kan også vedta at ei sak først skal behandlast av ein komité, og at utkastet til innstilling frå denne komiteen blir sendt til ein annan komité, som deretter legg fram innstilling. Etter at ei sak er send til ein komité, kan vedtak etter første og andre punktum gjerast av presidentskapet.

Stortinget kan også vedta at to faste komitear skal førebu ei sak i fellesskap. Som regel skal saka då drøftast førebels i eit fellesutval som har like mange medlemer frå kvar komité. Ordføraren for saka skal veljast innanfor dette utvalet.

Dersom det gjeld saker om større, ekstraordinære løyvingar, kan Stortinget vedta at komitéinnstillinga i saka skal sendast til finanskomiteen for at han kan uttale seg om den finansielle sida av innstillinga.

Når andre komitear enn utanriks- og forsvarskomiteen behandlar saker som vedkjem norske utanrikspolitiske interesser eller norske interesser på Svalbard eller i andre polarområde, skal utkast til innstilling frå vedkomande komité leggjast fram for utanriks- og forsvarskomiteen til fråsegn før innstilling blir lagd fram.

Saker som alt er sende over til ein komité, kan fordelast på nytt dersom presidentskapet vedtek det. Dersom presidentskapet samrøystes kjem fram til at ei sak ikkje treng å bli førebudd av ein komité, kan det sjølv leggje fram innstilling i saka.

Komiteane kan ikkje behandle andre saker enn dei som er sende over frå Stortinget, med dei unntaka som følgjer av denne forretningsordenen.

Komiteene kan inntil to ganger i hver stortingssesjon ta opp et tema som faller innenfor komiteens saksområde, til debatt i Stortinget, også utenom konkrete saker komiteen har fått til behandling. Under en slik debatt kan det ikke fremsettes forslag.

Leiaren skal snarast råd leggje fram for komiteen alle saker som komiteen har teke imot frå Stortinget. Så snart som råd er, skal komiteen fastsetje frist for å leggje fram innstilling og gje melding til stortingsadministrasjonen om fristen. Komitéleiaren skal føre tilsyn med at framdrifta i arbeidet med sakene er i samsvar med dei fastsette fristane. Vedtak om utsetjing av ein fastsett frist for å leggje fram innstilling krev samtykke frå presidentskapet dersom utsetjinga gjer at behandlingsdatoen må endrast i det førebels langtidsprogrammet for møta i Stortinget.

Eit vedtak om tidspunkt for å leggje fram innstilling, og også om frist for å leggje fram innstilling, kan eit mindretal på minst ein tredjedel av komitémedlemene leggje fram for presidentskapet til avgjerd, når det blir vedteke i det same møtet.

For kvar sak som skal opp til behandling, vel komiteen ein ordførar blant medlemene sine, eller dersom det er reist krav om det, skal det veljast fleire ordførarar. Når ein komité berre skal kome med fråsegn om ei innstilling eller eit utkast til innstilling som er utarbeidd av ein annan komité, avgjer komiteen om det skal veljast saksordførar.

Ordføraren skal førebu saka for komiteen og skal freiste å få fram dei opplysningane og setje i verk dei undersøkingane som komitémedlemene meiner er nødvendige. Ordføraren har ansvar for å utarbeide innstillinga og skal skrive under saman med komitéleiaren.

Spørsmål eller oppmodingar til den ansvarlege statsråden som ledd i saksførebuinga skal normalt saksordføraren eller leiaren sende på vegner av komiteen. Svaret frå statsråden skal gjerast tilgjengeleg for komitémedlemene. Seinast ei veke før komiteen skal leggje fram innstilling, kan saksordføraren krevje at komiteen stiller bestemte skriftlege spørsmål til den regjeringsmedlemen det gjeld, om ei sak som komiteen har til behandling.

Innkalling til møte i komiteen skal innehalde dagsordenen. Møtetidspunktet skal kunngjerast på eigna måte.

Komitémøta blir haldne for stengde dører. Utsegner som andre komitémedlemer har kome med i eit lukka komitémøte, er det ikkje lov å gje vidare til andre.

Ein komité kan nemne opp utval mellom medlemene sine til å førebu einskilde saker, men den endelege behandlinga av ei sak må alltid skje i samla komité.

Komitémøte skal som hovudregel haldast ved at komitémedlemene møter fysisk. Komiteen kan i unntakstilfelle avgjere at komitémøte skal haldast ved hjelp av fjernmøteteknologi. Føresegnene i første til tredje ledd gjeld tilsvarande for slike møte, medrekna at digital deltaking må skje utan at utanforståande får tilgang til eller kan følgje med på møtet.

Eit komitévedtak er gyldig når minst tre femtedelar av medlemene, avrunda opp til næraste runde tal, har vore til stades og røysta.

Komitévedtak blir fatta ved vanleg fleirtal. Dersom ei avrøysting viser like mange røyster for som imot, er røysta til komitéleiaren utslagsgjevande. Andre punktum gjeld ikkje ved personval, medrekna val av saksordførar. Dersom komitéleiaren har fråvær, er røysta til fungerande komitéleiar utslagsgjevande.

Ved val gjeld § 61 andre ledd tilsvarande.

Føresegnene i første til tredje ledd gjeld tilsvarande for avrøystingar i komitémøte som blir haldne ved bruk av fjernmøteteknologi, jf. § 25 siste ledd.

Komiteen kan halde munnlege eller skriftlege høyringar. Med munnleg høyring er meint eit møte i komiteen der komiteen får munnlege forklaringar frå personar som komiteen sjølv har bede om å kome, eller som søkjer om å få leggje fram opplysningar for komiteen. Med skriftleg høyring er meint at komiteen inviterer til skriftlege høyringsinnspel i ei sak komiteen har til behandling.

Ein tredjedel av medlemene i komiteen kan krevje at det skal haldast høyring i ei sak komiteen har til behandling, og vedta kven ein skal be om å møte til munnleg høyring, eller om det skal inviterast til skriftleg høyring. Skriftleg høyring kan tre i staden for eller kome i tillegg til ei munnleg høyring.

Eit vedtak om å halde høyring som berre eit mindretal av medlemene i komiteen støttar, kan eit mindretal på minst ein tredjedel av medlemene i komiteen i same møte vedta å leggje fram for presidentskapet til avgjerd.Spørsmålet om å halde ei høyring skal førast opp som ei eiga sak i innkallinga til eit komitémøte. Berre saker som er til behandling i komiteen, og der det er valt saksordførar, kan takast opp til høyring.

Det er ikkje høve til å halde munnleg høyring når grunnlovsframlegg blir behandla i Stortinget. Det er ikkje høve til å halde kontrollhøyring når det er møte i Stortinget, bortsett frå under den ordinære spørjetimen. Elles bør ein halde høyringar på tidspunkt som ikkje fell saman med møte i Stortinget.

Dei som blir bedne om å møte til munnleg høyring, møter friviljug, og dei avgjer sjølve om dei vil svare på spørsmål frå komiteen. Etter søknad kan presidentskapet gje komiteen lov til å dekkje nødvendige utgifter for personar som er med i ei munnleg høyring etter oppmoding frå komiteen.

Munnlege komitéhøyringar skal haldast for opne dører. Komiteen kan likevel med vanleg fleirtal vedta at høyringa heilt eller delvis skal gå for stengde dører. Eit medlem av komiteen kan krevje at ei open høyring blir avbroten for at komiteen skal behandle den vidare framdrifta, medrekna framlegg om å avslutte høyringa eller om å halde fram for stengde dører. Komiteen kan berre ta imot teiepliktige opplysningar for stengde dører. I ei open høyring må komitémedlemene ikkje gje eller vise til opplysningar som det etter lov eller instruks gjeld teieplikt for.

Meiningsutveksling mellom komitémedlemene skal ikkje finne stad under ei open høyring.

Opne høyringar skal kunngjerast seinast 24 timer før høyringa. I ekstraordinære tilfelle kan ei høyring kunngjerast med kortare varsel. I ei open høyring skal det vere plassar for tilhøyrarar. Talet på tilhøyrarar kan avgrensast av plassomsyn. Tilhøyrarar som forstyrrar høyringa, kan visast bort.

Komiteen kan vedta at det skal takast stenografisk referat frå ei kontrollhøyring, jf. reglementet for kontrollhøyringar. Avgjerd om stenografisk referat frå andre høyringar krev samtykke frå presidentskapet. Komiteen kan også vedta at høyringa skal takast opp på lydband. Komiteen kan vedta at det ikkje skal gjerast lyd- og biletopptak i ei høyring som elles er open.

Komiteen fastset sjølv den nærare prosedyren for dei munnlege høyringane, mellom anna fordeling av taletida, rekkjefølgje og talet på hovud- og oppfølgingsspørsmål.

Komiteen kan ved vanleg fleirtal avgjere at ei munnleg høyring kan gjennomførast heilt eller delvis ved fjernmøteteknologi. Føresegnene i paragrafen her gjeld så langt dei høver.

Kontrollhøyringar skal gå etter reglement for kontrollhøyringar, vedteke av Stortinget.

Invitasjon til skriftleg høyring skal kunngjerast med ein nærare fastsett frist. Mottekne skriftlege høyringsinnspel vil som hovudregel bli publiserte.

Dersom komiteen vurderer tilråding til Stortinget om vedtak som vil kunne påverke samiske interesser direkte, og framlegget ikkje har vore gjenstand for konsultasjonar i samsvar med sameloven kapittel 4, kan komiteen:

1. invitere Sametinget eller andre representantar for vedkomande samiske interesser til dialog, eller

2. leggje fram innstilling om å be regjeringa gjennomføre nødvendige konsultasjonar og kome tilbake til Stortinget.

Komiteen kan ta ut på reiser dersom han meiner det er nødvendig for arbeidet og presidentskapet har gjeve samtykke.

I staden for ei reise kan komiteen kan i særlege tilfelle gjennomføre møte med eksterne deltakarar ved bruk av fjernmøteteknologi. Slike møte skal i størst mogleg grad gjennomførast etter dei same prinsippa som blir praktiserte ved komitéreiser.

Forhandlingane i komiteen skal førast inn i ein eigen protokoll. Komitéleiaren er ansvarleg for at det blir ført møteprotokoll, at saksdokument som er sende til komiteen, blir registrerte, og at viktige dokument og vedlegg blir arkiverte. Når kvart storting er ferdig med forhandlingane sine, skal protokollane som komiteane har ført, og dei dokumenta som høyrer til, leverast til Stortingets arkiv.

Presidentskapet kan etter søknad gje samtykke til at éin representant frå kvart parti som ikkje er representert i ein komité, får tilgang til alle dokumenta i den aktuelle komiteen. Reglane om konfidensialitet og behandlinga av dokumenta til komiteen gjeld i så fall tilsvarande for den representanten som får slik tilgang.

Med mindre det er klart at eit representantforslag ikkje vil bli godteke, skal statsråden få høve til å uttale seg om framlegget før komiteen legg fram realitetsinnstilling. Ein tredjedel av medlemene i komiteen kan elles krevje at det skal sendast ei oppmoding om at statsråden gjev fråsegn om eit representantframlegg. Saksordføraren eller leiaren skal stå som avsendaren av førespurnaden på vegner av komiteen. Svaret frå statsråden skal gjerast tilgjengeleg for medlemene i komiteen.

Dersom komiteen meiner at Stortinget av formelle grunnar ikkje bør ta framlegget til realitetsbehandling, legg han fram innstilling om at framlegget blir avvist. Dersom det er behov for meir utgreiing før det blir teke realitetsstandpunkt, kan komiteen leggje fram innstilling om at framlegget blir sendt regjeringa til utgreiing og fråsegn. I andre tilfelle legg komiteen fram innstilling om at representantframlegget heilt eller delvis blir vedteke ved at det blir teke opp at i tilrådinga, eller om at det ikkje blir vedteke. Dersom det ikkje er fleirtal for eit vedtak etter første til tredje punktum, skal komiteen leggje fram innstilling om at framlegget blir lagt ved protokollen.

Komiteane skal leggje fram for Stortinget ei skriftleg innstilling i alle saker dei får til behandling. I særlege tilfelle kan innstillinga vere munnleg. I så fall må utkastet til vedtak som hovudregel vere delt rundt på førehand.

Alle innstillingar skal vere så korte som råd er, og i hovudsak innehalde merknadene frå komiteen. I innstillingane skal det ikkje prentast opp att dokument som ein like godt kan vise til. Dersom det likevel er sitert frå prenta dokument i innstillinga, skal det gå tydeleg fram. Presidenten skal sjå til at desse føresegnene blir følgde.

Komiteane skal syte for at dokument og vedlegg som dei har fått frå Stortinget, blir prenta i den grad dei meiner det er føremålstenleg.

Saker som høyrer saman, skal så langt råd er, takast opp i ei og same innstilling. Når særskilde grunnar tilseier det og presidentskapet gjev samtykke, kan ein komité først leggje fram innstilling om ein del av ei sak og seinare leggje fram innstilling om resten av saka.

Dei framlegga som er omhandla og utforma i innstillinga, jf. § 40 første ledd, skal setjast opp summarisk og i nummerorden i eit eige avsnitt der premissane for innstillinga er omtala. Av oversynet skal det gå fram kven som set fram framlegget.

Ei innstilling kan innehalde utkast til lovvedtak i tilråding eller framlegg når eit lovframlegg er grunnlaget for innstillinga. Det same gjeld der eit utkast til lovvedtak er motteke av Stortinget og referert og sendt til behandling i ein komité eller i presidentskapet, eller der presidentskapet legg fram innstilling i tråd med initiativretten i § 7 fjerde ledd.

Ei innstilling kan ikkje innehalde både utkast til lovvedtak og utkast til stortingsvedtak i tilråding eller framlegg, bortsett frå at ei innstilling kan innehalde både utkast til lovvedtak og utkast til stortingsvedtak om ei oppmoding til regjeringa. «Stortingsvedtak» er alle vedtak som ikkje er lovvedtak.

Det er ikkje tillate å offentleggjere ei innstilling før ho er endeleg framlagd. Ei framlagd innstilling skal leverast så snart som råd til stortingsadministrasjonen.

Presidentskapet fører tilsyn med at komiteane fastset fristar for når innstillingane skal leggjast fram, at fristane passar inn i det førebels langtidsprogrammet for møta i Stortinget, og at innstillingane blir lagde fram i samsvar med fristane.

Presidentskapet kan kalle inn komitéleiarane til møte om framleggingsfristane og om det arbeidet komiteane gjer med sakene. Etter at komitéleiaren har hatt høve til å uttale seg, kan presidentskapet fastsetje ein annan framleggingsfrist enn komiteen har gjort, eller fastsetje frist i ei sak der komiteen ikkje har gjort det.

Skulle ein komité ikkje ha lagt fram innstilling innan den fristen som er fastsett, kan presidentskapet overføre saka til ein annan komité eller føre saka opp på dagsordenen til behandling i Stortinget utan at det er lagt fram innstilling.