Til vanleg bør ein overlevere kongelege proposisjonar og setje fram grunnlovsframlegg og representantframlegg ved byrjinga eller slutten av eit møte. Grunnlovsframlegg og representantframlegg skal leverast til stortingsadministrasjonen seinast kl. 08.30 den dagen framlegget skal setjast fram i møte.

Framlegg og søknader skal som regel setjast fram skriftleg, men kan ikkje setjast fram på vegner av fleire enn 10 representantar.

Grunnlovsframlegg og representantframlegg, saman med eventuell grunngjeving, skal snarast råd gjerast tilgjengelege for representantane.

Den som har sett fram eit representantframlegg, kan trekkje framlegget med ei skriftleg melding til stortingsadministrasjonen og i tillegg med ei munnleg melding til Stortinget. Eit framlegg om endring av Grunnlova kan ikkje trekkjast etter at Stortinget har vedteke at det skal prentast og kunngjerast.

Når eit framlegg er endeleg avgjort, må det ikkje takast fram att eller takast opp att på nytt i same stortingssesjon. Dersom det er heilt nødvendig, eller dersom regjeringa fremjar ein proposisjon eller ei melding innanfor det same saksområdet for Stortinget, kan Stortinget likevel gjere vedtak om at eit framlegg skal takast opp til ny behandling. Føresetnaden er då at framlegget blir komitébehandla på nytt.

Presidentskapet føreslår korleis kongelege proposisjonar og meldingar og representantframlegg og søknader skal behandlast, når dei er komne inn til Stortinget.

Når nye saker, m.a. framlegg, oppmodingar og søknader, er refererte, avgjer Stortinget om saka skal

1. sendast til regjeringa utan realitetsvotering,

2. sendast til ein komité,

3. leggjast ut til gjennomsyn for representantane i minst éin dag og deretter førast opp på kartet til behandling,

4. takast opp til avgjerd straks dersom ikkje presidenten eller ein femtedel av dei representantane som er til stades, set seg imot dette,

5. avvisast eller ikkje takast opp til behandling.

Dersom presidenten meiner at bestemte saker som skal refererast, høver for avgjerd i same møtet, bør presidenten føre dei opp særskilt på dagsordenen og opplyse om at det kjem framlegg om at dei blir behandla straks.

Nye dokument i saker som alt er sende til ein komité, skal ikkje reknast som ei særskild sak, men skal sendast direkte til den komiteen som har saka. Det skal likevel ikkje gjerast dersom presidentskapet finn at saka bør refererast i Stortinget.

Ein representant kan be om fråsegn frå vedkomande departement om eit framlegg, ein søknad eller ei oppmoding som det er gjort vedtak om å sende over til regjeringa utan realitetsvotering.

Framlegg som er tekne opp og utforma i ei komitéinnstilling, skal avgjerast saman med innstillinga når den som har kome med framlegget, krev det. Det same gjeld andre framlegg til den same saka når dei er varsla på førehand ved at dei blir leverte til presidenten gjennom Stortingets administrasjon seinast kl. 08.30 den dagen det er debatt om saka i Stortinget. For slike framlegg gjeld elles dei same reglane som for framlegg som blir utforma i innstillinga, jf. § 31 sjette ledd. Framlegg om at konstitusjonelt ansvar skal gjerast gjeldande, eller framlegg om å setje i verk undersøkingar som nemnt i § 44 første ledd, skal likevel sendast kontroll- og konstitusjonskomiteen dersom tilhøvet ikkje alt har vore behandla av komiteen eller lagt fram for komiteen, jf. § 15 andre til fjerde ledd. I særskilde tilfelle kan Stortinget med to tredjedels fleirtal vedta at føresegnene i første og andre punktum skal setjast ut av kraft.

For behandling av framlegg som blir sette fram i ein debatt, gjeld § 38 andre ledd tilsvarande. Det same gjeld framlegg som er sette fram i tilknyting til ein debatt om ei utgreiing etter § 43 når debatten blir halden i eit seinare møte.

Når presidenten kunngjer at debatten om ei sak er avslutta, må det ikkje setjast fram nye framlegg eller gjerast endringar i framlegga i saka.

Før debatten om ei sak er slutt, kan det setjast fram framlegg om at saka skal sendast tilbake til komiteen, eller at den vidare behandlinga av saka i Stortinget blir utsett til eit seinare møte i den same stortingssesjonen. Framlegget om utsetjing av saka til eit seinare stortingsmøte må takast opp til behandling straks og avgjerast av presidenten.

Dersom Stortinget vedtek endringsframlegg når det drøftar lovframlegg første gong, og endringsframlegget ikkje har vore førebudd av ein komité, skal komiteen som regel uttale seg om vedtaket før det blir behandla på nytt i Stortinget.

Når det ved behandlinga av eit lovframlegg blir sett fram eit framlegg som inneheld ei oppmoding til regjeringa, skal framlegget som hovudregel behandlast saman med lovframlegget når det blir behandla for første gong. Slike oppmodingsframlegg som føreset eit visst resultat av behandlinga av lovframlegget, skal likevel førast opp på dagsordenen som eiga sak som skal drøftast etter at Stortinget har avslutta behandlinga av lovframlegget. Det kan ikkje setjast fram andre framlegg under behandlinga av ei slik sak.

Dersom eit framlegg om lovbehandling som er sett fram ved andre gongs behandling av eit lovframlegg, ikkje er varsla på førehand ved innlevering til presidenten gjennom stortingsadministrasjonen seinast kl. 08.30 den dagen det er debatt om lovframlegget i Stortinget, kan presidenten eller ein femtedel av dei representantane som er til stades, motsetje seg ei avrøysting over framlegget.

Kongeleg proposisjon om statsbudsjett for det neste budsjettåret skal leggjast fram for Stortinget innan seks dagar etter at Stortinget er opna, jf. § 8 i reglementet om løyvingar. Samtidig legg ein fram stortingsmelding om nasjonalbudsjettet.

Etter at den kongelege proposisjonen om statsbudsjettet er lagd fram for Stortinget, legg presidentskapet fram innstilling om fordelinga av budsjettkapitla på komiteane og om rammeområde. Vidare skal presidentskapet – etter at komitéleiarane har hatt høve til å uttale seg – fastsetje og kunngjere fristane for å leggje fram budsjettinnstillingane og datoane for stortingsbehandlinga av dei.

Seinast den 30. november skal finanskomiteen leggje fram innstilling om nasjonalbudsjettet og statsbudsjettet, med framlegg til rammevedtak for løyvingar i samsvar med inndelinga i rammeområde fastsett av Stortinget. Framlegg til løyvingsvedtak som står i innstillinga, eller som blir lagde fram ved behandlinga av innstillinga, skal innehalde beløp for alle rammer og kan ikkje gå under rammenivå. Framlegg til rammevedtak må grunngjevast i innstillinga og kan ikkje setjast fram ved behandlinga av innstillinga etter § 40, med mindre framlegget er meint å rette opp ein klar feil i den framlagde innstillinga. Ein representant som ikkje er medlem av ei partigruppe, kan i alle høve setje fram framlegg til rammevedtak ved behandlinga av innstillinga. I Stortinget kan det ikkje røystast særskilt over einskilde delar av eit slikt framlegg.

Stortinget skal behandle innstillinga som er nemnd i tredje ledd, innan ei veke etter at dei er lagde fram. Dei rammevedtaka Stortinget gjer, er bindande for den etterfølgjande budsjettbehandlinga det same året.

Deretter skal fagkomiteane leggje fram innstilling om løyvingar innan dei rammeområda dei er tildelte. Framlegg til løyvingsvedtak som blir utforma i ei slik innstilling eller sette fram ved behandlinga, skal omfatte alle kapittel og postar innanfor kvart rammeområde og kan ikkje gå utover dei rammene Stortinget har vedteke. I Stortinget kan det ikkje voterast særskilt over einskilde delar av eit slikt framlegg.

Budsjettinnstillingane frå fagkomiteane skal behandlast av Stortinget seinast den siste møtedagen i desember. Dersom fristen etter fjerde ledd blir utsett eller overseten, blir denne fristen utvida med det same antalet dagar, men ikkje lenger enn til den 31. desember. Dei budsjettvedtaka Stortinget gjer ved behandlinga av desse innstillingane, er endelege.

Ein eventuell kongeleg samleproposisjon om endringar i statsbudsjettet skal leggjast fram seinast den 15. mai i budsjettåret, saman med stortingsmelding om revidert nasjonalbudsjett. Finanskomiteen legg fram innstilling om desse seinast den andre fredagen i juni. Når ein behandlar endringar i statsbudsjettet i budsjettåret, kan det ikkje voterast særskilt over dei einskilde delane av eit framlegg dersom den som har sett fram framlegget, set seg imot det.

Når eit vedtak krev tilslutning frå ein tredjedel av representantane, kan Stortinget be Stortingets ansvarskommisjon om å setje i verk undersøkingar for å klarleggje om det er grunnlag for å ta ut tiltale for riksrett etter § 86 i Grunnlova, jf. lov 5. februar 1932 nr. 2 om rettargangsmåten i riksrettssaker kapittel 3. Dette gjeld likevel ikkje dersom Stortinget i den same saka gjer vedtak om at det skal eller ikkje skal takast ut tiltale mot den eller dei personane undersøkingane vil vere retta mot, for dei tilhøva som er omfatta av oppmodinga til ansvarskommisjonen.

Når det er gjort vedtak om tiltale for riksrett, handlar kontroll- og konstitusjonskomiteen på vegner av Stortinget i arbeidet med førebuing og gjennomføring av saka.

Med samtykke frå Stortingets presidentskap kan ein medlem av regjeringa gje ei munnleg utgreiing i eit stortingsmøte. Dersom det er mogleg, skal utgreiinga førast opp på dagsordenen. Presidenten kan vedta at utgreiinga omgåande skal følgjast av ein debatt. Forsamlinga kan deretter avgjere om utgreiinga skal

1. førast opp til behandling i eit seinare møte,

2. sendast til ein komité eller

3. leggjast ved protokollen.

I ein debatt som følgjer rett etter utgreiinga, kan ein representant frå kvar av partigruppene – og vedkomande regjeringsmedlem – få ordet éin gong i opptil fem minutt. Under ein slik debatt kan det ikkje setjast fram framlegg. Når debatten er avslutta, avgjer forsamlinga om utgreiinga skal leggjast ved protokollen eller behandlast vidare etter første leddet bokstav a eller b.

Dersom forsamlinga ikkje er einig om den vidare behandlingsmåten etter første eller andre ledd, blir den vidare behandlingsmåten avgjord ved avrøysting.

Når ein komité har lagt fram ei innstilling, skal ho snarast råd gjerast tilgjengeleg for representantane. Som hovudregel skal det gå minst ei veke frå ei innstilling blir lagd fram, til ho blir behandla i Stortinget. Først 48 timar etter at ei innstilling er gjord tilgjengeleg for representantane, kan ho takast opp til behandling. I særlege tilfelle kan Stortinget likevel vedta med vanleg fleirtal at saka skal takast opp før denne fristen.

I oktober og januar kvar stortingssesjon innhentar presidentskapet ei oversikt over dei proposisjonane og meldingane som regjeringa har tenkt å leggje fram.

Presidentskapet syter for at representantane heile tida har tilgang til ei oppdatert liste over alle saker som er tekne opp til behandling. I lista skal det opplysast når sakene vart sende til vedkomande komité, kven som er ordførar, og når komiteane vil leggje fram innstilling.

For at ein skal kunne rekne med at kongelege proposisjonar og meldingar skal kunne bli behandla før Stortinget avbryt forhandlingane sine i juni, må dei leggjast fram seinast 31. mars. Fristen gjeld ikkje for årlege og elles regelbundne proposisjonar og meldingar. For at ein skal kunne rekne med at representantframlegg og interpellasjonar skal kunne bli behandla før Stortinget avbryt forhandlingane sine i juni, må dei setjast fram innan den same fristen. Stortinget kan etter søknad gjere unntak frå fristen. Slik søknad må setjast fram for Stortingets presidentskap, som legg fram innstilling for Stortinget.

Kongelege proposisjonar til Stortinget som Stortinget ikkje har ferdigbehandla i den valperioden då dei vart sette fram i stortingsmøte, kan presidentskapet føreslå blir tekne opp til behandling i den nye valperioden, etter at regjeringa har fått uttale seg om saka. Tilsvarande gjeld kongelege meldingar til Stortinget som Stortinget ikkje har ferdigbehandla i den valperioden då dei vart refererte i stortingsmøte.

Representantframlegg og søknader som er sette fram i den førre stortingssesjonen i den same valperioden, men ikkje er avgjorde der, står framleis for tur til å bli behandla, dersom den som sette fram framlegget, ikkje tok atterhald om det motsette. Representantframlegg som ikkje er ferdig behandla i den valperioden då dei vart sette fram, fell bort.

Presidentskapet kan føreslå at andre dokument med opphav i Stortinget eller organ som er tilknytte Stortinget, som ikkje har vorte ferdig behandla av Stortinget i den valperioden dei vart tekne til behandling, blir tekne opp til behandling i den nye valperioden.

Dersom ei komitéinnstilling ikkje blir avgjord i Stortinget før stortingssesjonen er slutt, skal ho takast opp til behandling i neste sesjon i den same valperioden, og då utan ny behandling i komité. Ei innstilling som ikkje er avgjord i Stortinget før valperioden er over, fell bort.

Spørsmål og interpellasjonar som det ikkje er gjeve svar på før valperioden er slutt, fell bort.

Når Stortinget meiner det er nødvendig å kalle inn nokon til møte etter § 75 h i Grunnlova, skal presidenten syte for at det blir sendt innkalling.

I innkallinga skal den saka eller dei sakene Stortinget ønskjer forklaringar om, nemnast uttrykkjeleg. Det skal òg gjerast greie for vedtaket om at den som er innkalla, skal stadfeste forklaringa si med høgtideleg lovnad. Den som er innkalla, skal vidare få ein gjenpart av dei reglane Stortinget har vedteke om framgangsmåten når nokon blir innkalla etter § 75 h i Grunnlova.

Når Stortinget meiner det er nødvendig å krevje utlevering av dokument etter § 75 f i Grunnlova, gjer ein vedtak om det. Kravet om utlevering kan gjelde kva dokument som helst som regjeringa eller den underliggjande forvaltinga sit med, og som er utarbeidd eller innhenta som ledd i offentleg verksemd. Presidenten syter for at kravet blir sendt over til regjeringa, som deretter legg fram dokumenta snarast råd.

Ei melding frå regjeringa om forskrift fastsett av Kongen som utfyller, supplerer eller fråvik gjeldande lovgjeving, skal sendast Stortingets presidentskap, som syter for at meldinga så snart råd er, blir gjord tilgjengeleg for representantane på eigna måte. Meldinga skal bli referert i det første stortingsmøtet etter at ho er teken imot. Tilsvarande framgangsmøte skal ein følgje for melding frå regjeringa om å oppheve ei slik forskrift.